انشا با موضوع تفاوت معلم خوب و معلم بد چیست؟ | ویژگی‌های معلم خوب و بد

زمان تقریبی مطالعه 14 دقیقه

معلم یکی از تأثیرگذارترین افراد در مسیر یادگیری و رشد دانش‌آموزان است و رفتار و شیوه آموزش او می‌تواند تجربه‌ای متفاوت از مدرسه و درس در ذهن دانش‌آموز ایجاد کند. معلم خوب تنها به انتقال مطالب درسی توجه ندارد، بلکه با صبر، احترام و توجه به تفاوت‌های دانش‌آموزان، محیطی مناسب برای یادگیری فراهم می‌کند. در مقابل، شیوه برخورد نامناسب یا بی‌توجهی می‌تواند ارتباط دانش‌آموز با درس و مدرسه را دشوارتر کند. در این مطلب از مجله آفتاب، در قالب یک انشا درباره تفاوت معلم خوب و معلم بد، ویژگی‌های هر یک و نقش رفتار، اخلاق و روش تدریس معلم در تجربه آموزشی دانش‌آموزان را بررسی کرده‌ایم.

فهرست محتوا

معلمی که چراغ است، نه دیوار
معلمی که می‌سازد، معلمی که خراب می‌کند
معلمی که دوست است، معلمی که دشمن است
معلمی که یاد می‌دهد، معلمی که فقط می‌خواند
معلمی که امید می‌دهد، معلمی که ناامید می‌کند
معلمی که احترام می‌گذارد، معلمی که تحقیر می‌کند
انشای ۶: معلمی که احترام می‌گذارد، معلمی که تحقیر می‌کند
معلمی که گوش می‌دهد، معلمی که فقط حرف می‌زند
معلمی که الگوست، معلمی که فقط حرف می‌زند

معلمی که چراغ است، نه دیوار

مقدمه

معلم، یکی از مهم‌ترین انسان‌های زندگی هر دانش‌آموز است. او کسی است که نه تنها علم، بلکه اخلاق، رفتار و چگونه زندگی کردن را به ما می‌آموزد. اما همه معلم‌ها یکسان نیستند. بعضی معلم‌ها مثل چراغ هستند؛ راه را روشن می‌کنند و مسیر رشد را نشان می‌دهند. بعضی دیگر مثل دیوار هستند؛ جلوی پیشرفت را می‌گیرند و انگیزه را از بین می‌برند. تفاوت معلم خوب و معلم بد، فقط در دانش یا سواد آن‌ها نیست؛ در رفتار، اخلاق، نحوه برخورد و تأثیری است که بر روح و ذهن دانش‌آموز می‌گذارند. در این انشا می‌خواهم تفاوت‌های اصلی بین معلم خوب و معلم بد را بررسی کنم.

بدنه

اولین تفاوت مهم بین معلم خوب و معلم بد، نحوه برخورد با دانش‌آموز است. معلم خوب با دانش‌آموز با احترام و مهربانی رفتار می‌کند. او می‌داند که هر دانش‌آموز شخصیت و احساسات خودش را دارد. اگر دانش‌آموزی درس را نفهمد، معلم خوب او را سرزنش نمی‌کند؛ بلکه با حوصله دوباره توضیح می‌دهد. اما معلم بد با دانش‌آموز بدرفتاری می‌کند. او توهین می‌کند، تحقیر می‌کند و باعث می‌شود دانش‌آموز از درس و مدرسه متنفر شود.

دومین تفاوت، نحوه تدریس است. معلم خوب درس را جذاب و قابل فهم ارائه می‌دهد. او از مثال‌های واقعی، داستان‌ها و روش‌های خلاقانه استفاده می‌کند. کلاس او زنده و پویاست. اما معلم بد فقط از روی کتاب می‌خواند. او نه توضیح می‌دهد، نه سؤال می‌پرسد و نه به دانش‌آموز فرصت فکر کردن می‌دهد. کلاس او خسته‌کننده و بی‌روح است.

سومین تفاوت، عدالت است. معلم خوب بین همه دانش‌آموزان عدالت را رعایت می‌کند. فرقی نمی‌کند دانش‌آموز قوی باشد یا ضعیف، ثروتمند باشد یا فقیر. او با همه یکسان رفتار می‌کند. اما معلم بد تبعیض قائل می‌شود. بعضی دانش‌آموزان را بیشتر دوست دارد و بعضی را نادیده می‌گیرد. این کار باعث می‌شود دانش‌آموزان احساس بی‌ارزشی کنند.

چهارمین تفاوت، انگیزه‌بخشی است. معلم خوب به دانش‌آموز امید می‌دهد. او می‌گوید: «تو می‌توانی»، «تلاش کن، موفق می‌شوی». او نقاط قوت دانش‌آموز را می‌بیند و تشویقش می‌کند. اما معلم بد فقط نقاط ضعف را می‌بیند. او می‌گوید: «تو هیچ‌وقت موفق نمی‌شوی»، «تو تنبل هستی». این حرف‌ها انگیزه را از بین می‌برد و دانش‌آموز را ناامید می‌کند.

پنجمین تفاوت، گوش دادن است. معلم خوب به حرف‌های دانش‌آموز گوش می‌دهد. اگر دانش‌آموزی مشکلی دارد، او را درک می‌کند و کمکش می‌کند. اما معلم بد فقط حرف خودش را می‌زند. او به مشکلات دانش‌آموز اهمیت نمی‌دهد و همیشه فکر می‌کند حق با اوست.

ششمین تفاوت، الگو بودن است. معلم خوب خودش الگوست. او با رفتارش به دانش‌آموز یاد می‌دهد که چگونه honest باشد، چگونه مسئولیت‌پذیر باشد، چگونه مهربان باشد. اما معلم بد فقط حرف می‌زند و خودش به حرف‌هایش عمل نمی‌کند. او می‌گوید دروغ نگویید، اما خودش دروغ می‌گوید. این تناقض باعث می‌شود دانش‌آموز به او اعتماد نکند.

نتیجه

در پایان می‌توانم بگویم تفاوت معلم خوب و معلم بد در دانش نیست؛ در رفتار، اخلاق و نگرش است. معلم خوب چراغی است که راه را روشن می‌کند، امید می‌بخشد و دانش‌آموز را به سمت موفقیت هدایت می‌کند. معلم بد دیواری است که جلوی پیشرفت را می‌گیرد و انگیزه را از بین می‌برد. همه ما باید قدر معلم‌های خوب را بدانیم و از رفتار معلم‌های بد درس بگیریم که چگونه نباید باشیم. اگر همه معلم‌ها مثل چراغ باشند، آینده روشن‌تری خواهیم داشت.

انشا با موضوع دوستان چه نقشی در زندگی ما دارند؟ مناسب همه پایه ها

معلمی که می‌سازد، معلمی که خراب می‌کند

مقدمه

معلم مثل یک باغبان است. باغبان خوب با آب و نور و مراقبت، گل‌ها را می‌شکوفاند. باغبان بد با بی‌توجهی و خشونت، گل‌ها را پژمرده می‌کند. معلم خوب دانش‌آموز را می‌سازد؛ به او اعتماد به نفس، دانش و اخلاق می‌آموزد. معلم بد دانش‌آموز را خراب می‌کند؛ او را ناامید، ترسیده و بی‌انگیزه بار می‌آورد. تفاوت این دو، تفاوت بین ساختن و خراب کردن است. در این انشا می‌خواهم این تفاوت را با مثال‌های واقعی بررسی کنم.

بدنه

معلم خوب احترام می‌گذارد. او می‌داند که دانش‌آموز یک انسان است، نه یک شیء. با او مثل یک دوست رفتار می‌کند. اگر دانش‌آموزی اشتباه کند، او را سرزنش نمی‌کند؛ بلکه با مهربانی راهنمایی می‌کند. اما معلم بد تحقیر می‌کند. او دانش‌آموز را جلوی همه مسخره می‌کند. می‌گوید: «تو خنگ هستی»، «تو هیچ‌وقت چیزی نمی‌شوی». این حرف‌ها زخم عمیقی بر روح دانش‌آموز می‌زند که سال‌ها باقی می‌ماند.

معلم خوب صبور است. او می‌داند که یادگیری زمان می‌برد. اگر دانش‌آموزی یک بار نفهمید، دوباره توضیح می‌دهد. اگر بار دوم هم نفهمید، باز هم توضیح می‌دهد. اما معلم بد عجول است. او فکر می‌کند همه باید در یک لحظه بفهمند. اگر کسی نفهمید، عصبانی می‌شود و می‌گوید: «چقدر کندی!»

معلم خوب انگیزه می‌دهد. او به دانش‌آموز می‌گوید: «تو می‌توانی»، «من به تو ایمان دارم». او نقاط قوت را می‌بیند و تشویق می‌کند. اما معلم بد ناامید می‌کند. او فقط نقاط ضعف را می‌بیند. می‌گوید: «تو به درد درس نمی‌خوری»، «برو دنبال کار دیگر». این حرف‌ها باعث می‌شود دانش‌آموز باور کند که واقعاً بی‌ارزش است.

معلم خوب الگو است. او با رفتارش درس می‌دهد. اگر می‌گوید راست بگویید، خودش راست می‌گوید. اگر می‌گوید مهربان باشید، خودش مهربان است. اما معلم بد متناقض است. او می‌گوید دروغ نگویید، اما خودش دروغ می‌گوید. می‌گوید تقلب نکنید، اما خودش در تصحیح اوراق تقلب می‌کند. این تناقض باعث می‌شود دانش‌آموز به او اعتماد نکند.

معلم خوب عدالت را رعایت می‌کند. با همه یکسان رفتار می‌کند. فرقی نمی‌کند دانش‌آموز قوی باشد یا ضعیف. اما معلم بد تبعیض می‌کند. بعضی را بیشتر دوست دارد و بعضی را نادیده می‌گیرد. این کار باعث می‌شود دانش‌آموزان احساس بی‌عدالتی کنند.

معلم خوب گوش می‌دهد. اگر دانش‌آموزی مشکلی دارد، او را درک می‌کند. اما معلم بد گوش نمی‌دهد. او فقط حرف خودش را می‌زند. همیشه فکر می‌کند حق با اوست.

نتیجه

در پایان می‌توانم بگویم معلم خوب مثل باغبانی است که گل‌ها را می‌شکوفاند. معلم بد مثل باغبانی است که گل‌ها را پژمرده می‌کند. تفاوت این دو در رفتار، اخلاق و نگرش است. همه ما باید قدر معلم‌های خوب را بدانیم و از رفتار معلم‌های بد درس بگیریم. اگر همه معلم‌ها مثل باغبان خوب باشند، جامعه‌ای پر از گل‌های شکوفا خواهیم داشت.

انشا درباره حیوانات در حال انقراض | انشاهایی درباره اهمیت حفاظت از حیوانات

معلمی که دوست است، معلمی که دشمن است

مقدمه

بعضی معلم‌ها آن‌قدر مهربان و دلسوز هستند که دانش‌آموز آن‌ها را مثل یک دوست می‌بیند. بعضی معلم‌ها آن‌قدر بدرفتار و بی‌رحم هستند که دانش‌آموز از آن‌ها می‌ترسد و حتی متنفر می‌شود. تفاوت معلم خوب و معلم بد، تفاوت بین دوست و دشمن است. معلم خوب دوست دانش‌آموز است؛ او را درک می‌کند، کمکش می‌کند و برای موفقیتش تلاش می‌کند. معلم بد دشمن دانش‌آموز است؛ او را تحقیر می‌کند، ناامید می‌کند و از موفقیتش جلوگیری می‌کند. در این انشا می‌خواهم این تفاوت را بررسی کنم.

بدنه

معلم خوب مهربان است. او با لبخند وارد کلاس می‌شود. با دانش‌آموزان با احترام حرف می‌زند. اگر دانش‌آموزی اشتباه کند، با آرامش توضیح می‌دهد. اما معلم بد بداخلاق است. او با اخم وارد کلاس می‌شود. سر دانش‌آموزان داد می‌زند. اگر کسی اشتباه کند، او را تحقیر می‌کند.

معلم خوب دلسوز است. او نگران آینده دانش‌آموزان است. برای موفقیت آن‌ها تلاش می‌کند. وقت اضافه می‌گذارد. حتی بعد از مدرسه هم به دانش‌آموزان ضعیف کمک می‌کند. اما معلم بد بی‌تفاوت است. او فقط به فکر حقوق و تعطیلات است. برایش مهم نیست که دانش‌آموز یاد بگیرد یا نه.

معلم خوب شنونده است. به حرف‌های دانش‌آموز گوش می‌دهد. اگر دانش‌آموزی مشکلی دارد، او را درک می‌کند. اما معلم بد گوش نمی‌دهد. او فقط حرف خودش را می‌زند. همیشه فکر می‌کند حق با اوست.

معلم خوب عادل است. با همه یکسان رفتار می‌کند. فرقی نمی‌کند دانش‌آموز قوی باشد یا ضعیف. اما معلم بد تبعیض می‌کند. بعضی را بیشتر دوست دارد و بعضی را نادیده می‌گیرد.

معلم خوب انگیزه می‌دهد. می‌گوید: «تو می‌توانی». اما معلم بد ناامید می‌کند. می‌گوید: «تو هیچ‌وقت موفق نمی‌شوی».

معلم خوب الگو است. با رفتارش درس می‌دهد. اما معلم بد متناقض است. حرفش با عملش یکی نیست.

نتیجه

در پایان می‌توانم بگویم معلم خوب مثل یک دوست است؛ مهربان، دلسوز، شنونده، عادل و انگیزه‌بخش. معلم بد مثل یک دشمن است؛ بداخلاق، بی‌تفاوت، ناشنوا، تبعیض‌گر و ناامیدکننده. تفاوت این دو در رفتار و اخلاق است. همه ما باید قدر معلم‌های خوب را بدانیم و از رفتار معلم‌های بد درس بگیریم. اگر همه معلم‌ها مثل دوست باشند، مدرسه جای قشنگ‌تری می‌شود.

انشا با موضوع پرندگان در زمستان | انشای زیبا و توصیفی درباره زندگی پرندگان در زمستان

معلمی که یاد می‌دهد، معلمی که فقط می‌خواند

مقدمه

معلم خوب کسی است که واقعاً یاد می‌دهد. او درس را طوری توضیح می‌دهد که دانش‌آموز بفهمد. از مثال‌های ساده استفاده می‌کند. سؤال می‌پرسد. دانش‌آموز را به فکر کردن وا می‌دارد. اما معلم بد فقط از روی کتاب می‌خواند. او نه توضیح می‌دهد، نه مثال می‌زند، نه سؤال می‌پرسد. کلاس او خسته‌کننده و بی‌روح است. تفاوت این دو، تفاوت بین آموزش واقعی و خواندن خشک است. در این انشا می‌خواهم این تفاوت را بررسی کنم.

بدنه

معلم خوب روش تدریس دارد. او می‌داند که هر دانش‌آموز متفاوت است. بعضی با شنیدن یاد می‌گیرند، بعضی با دیدن، بعضی با انجام دادن. او از روش‌های متنوع استفاده می‌کند. گاهی داستان می‌گوید، گاهی فیلم نشان می‌دهد، گاهی آزمایش می‌کند. اما معلم بد فقط یک روش دارد: خواندن از روی کتاب. او فکر می‌کند همه باید یک‌جور یاد بگیرند.

معلم خوب سؤال می‌پرسد. او دانش‌آموز را به چالش می‌کشد. می‌پرسد: «چرا؟»، «چطور؟»، «نظر تو چیست؟» این سؤال‌ها ذهن دانش‌آموز را فعال می‌کند. اما معلم بد سؤال نمی‌پرسد. او فقط می‌خواند و می‌رود. دانش‌آموز هم فقط حفظ می‌کند و فراموش می‌کند.

معلم خوب مثال می‌زند. درس را با زندگی واقعی مرتبط می‌کند. می‌گوید: «این فرمول در ساختمان‌سازی استفاده می‌شود»، «این واژه در شعر فلانی آمده». اما معلم بد مثال نمی‌زند. درس را خشک و بی‌ربط به زندگی ارائه می‌دهد.

معلم خوب تشویق می‌کند. اگر دانش‌آموز سؤال خوبی بپرسد، می‌گوید: «آفرین، سؤال خوبی بود». اما معلم بد تشویق نمی‌کند. اگر کسی سؤال بپرسد، می‌گوید: «این را که همه می‌دانند!»

معلم خوب صبر دارد. اگر کسی نفهمید، دوباره توضیح می‌دهد. اما معلم بد عجله دارد. می‌گوید: «این را که گفتم! حواست کجا بود؟»

نتیجه

در پایان می‌توانم بگویم معلم خوب کسی است که واقعاً یاد می‌دهد؛ با روش‌های متنوع، سؤال، مثال و تشویق. معلم بد فقط از روی کتاب می‌خواند و دانش‌آموز را خسته می‌کند. تفاوت این دو در روش تدریس است. همه ما باید قدر معلم‌های خوب را بدانیم. اگر همه معلم‌ها مثل معلم خوب باشند، یادگیری لذت‌بخش می‌شود.

معلمی که امید می‌دهد، معلمی که ناامید می‌کند

مقدمه

کلمات معلم مثل بذر هستند. بعضی بذرها گل می‌شوند، بعضی خار. معلم خوب با کلماتش امید می‌دهد. می‌گوید: «تو می‌توانی»، «تلاش کن، موفق می‌شوی». معلم بد با کلماتش ناامیدی می‌آورد. می‌گوید: «تو هیچ‌وقت چیزی نمی‌شوی»، «تو به درد درس نمی‌خوری». تفاوت این دو، تفاوت بین ساختن و خراب کردن روح است. در این انشا می‌خواهم این تفاوت را بررسی کنم.

بدنه

معلم خوب نقاط قوت را می‌بیند. اگر دانش‌آموز در ریاضی ضعیف است اما در ادبیات خوب است، او را تشویق می‌کند که ادبیات را ادامه دهد. اما معلم بد فقط نقاط ضعف را می‌بیند. می‌گوید: «تو در ریاضی صفر هستی، پس هیچ‌وقت موفق نمی‌شوی».

معلم خوب تشویق می‌کند. می‌گوید: «آفرین، پیشرفت کردی». اما معلم بد سرزنش می‌کند. می‌گوید: «این که پیشرفت نیست، هنوز خیلی عقبی».

معلم خوب ایمان دارد. به دانش‌آموز می‌گوید: «من به تو ایمان دارم». اما معلم بد بی‌ایمان است. می‌گوید: «تو هیچ‌وقت موفق نمی‌شوی».

معلم خوب صبور است. می‌داند که موفقیت زمان می‌برد. اما معلم بد عجول است. می‌خواهد همه در یک لحظه موفق شوند.

معلم خوب الگو است. خودش امیدوار است. با لبخند و انرژی وارد کلاس می‌شود. اما معلم بد ناامید است. با اخم و خستگی وارد کلاس می‌شود.

نتیجه

در پایان می‌توانم بگویم معلم خوب با کلماتش امید می‌دهد. معلم بد با کلماتش ناامید می‌کند. تفاوت این دو در نگرش است. همه ما باید قدر معلم‌های خوب را بدانیم. اگر همه معلم‌ها مثل معلم خوب باشند، دانش‌آموزان با امید و انگیزه بزرگ می‌شوند.

انشا با موضوع تصور کنید یک جنگل‌بان هستید | انشای خلاقانه درباره جنگل‌بان بودن

معلمی که احترام می‌گذارد، معلمی که تحقیر می‌کند

مقدمه

احترام، پایه هر رابطه‌ای است. معلم خوب به دانش‌آموز احترام می‌گذارد. او را یک انسان می‌بیند، نه یک شیء. با او مهربان است. اما معلم بد دانش‌آموز را تحقیر می‌کند. او را جلوی همه مسخره می‌کند. تفاوت این دو، تفاوت بین عزت و ذلت است. در این انشا می‌خواهم این تفاوت را بررسی کنم.

بدنه

معلم خوب با احترام حرف می‌زند. می‌گوید: «لطفاً»، «ممنون»، «آفرین». اما معلم بد با توهین حرف می‌زند. می‌گوید: «خنگ»، «تنبل»، «بی‌عرضه».

معلم خوب جلوی دیگران سرزنش نمی‌کند. اگر دانش‌آموزی اشتباه کند، خصوصی تذکر می‌دهد. اما معلم بد جلوی همه تحقیر می‌کند.

معلم خوب حق رأی می‌دهد. دانش‌آموز می‌تواند نظر بدهد. اما معلم بد حق رأی نمی‌دهد. فقط حرف خودش را می‌زند.

معلم خوب عدالت را رعایت می‌کند. با همه یکسان رفتار می‌کند. اما معلم بد تبعیض می‌کند.

نتیجه

در پایان می‌توانم بگویم معلم خوب احترام می‌گذارد. معلم بد تحقیر می‌کند. تفاوت این دو در رفتار است. همه ما باید قدر معلم‌های خوب را بدانیم.

انشای ۶: معلمی که احترام می‌گذارد، معلمی که تحقیر می‌کند

مقدمه

احترام، پایه و اساس هر رابطه‌ای است. در رابطه بین معلم و دانش‌آموز، احترام مهم‌ترین عنصر است. معلم خوب به دانش‌آموز احترام می‌گذارد. او را یک انسان می‌بیند، نه یک شیء. با او مهربان است، به نظرش اهمیت می‌دهد و او را در تصمیم‌گیری‌ها شریک می‌کند. اما معلم بد دانش‌آموز را تحقیر می‌کند. او را جلوی همه مسخره می‌کند، به او توهین می‌کند و باعث می‌شود دانش‌آموز از خودش و از مدرسه متنفر شود. تفاوت بین این دو، تفاوت بین عزت و ذلت است. در این انشا می‌خواهم این تفاوت را با مثال‌های واقعی بررسی کنم.

بدنه

معلم خوب با احترام حرف می‌زند. او از کلماتی مثل «لطفاً»، «ممنون» و «آفرین» استفاده می‌کند. وقتی می‌خواهد از دانش‌آموزی چیزی بپرسد، می‌گوید: «می‌شود لطفاً جواب بدهی؟» این کلمات ساده، اما تأثیر عمیقی بر روح دانش‌آموز می‌گذارند. دانش‌آموز احساس می‌کند که یک انسان مهم است. اما معلم بد با توهین حرف می‌زند. او از کلماتی مثل «خنگ»، «تنبل» و «بی‌عرضه» استفاده می‌کند. وقتی دانش‌آموزی جواب اشتباه می‌دهد، می‌گوید: «این را که همه می‌دانند! تو چقدر کندی!» این حرف‌ها زخم عمیقی بر روح دانش‌آموز می‌زند که سال‌ها باقی می‌ماند.

معلم خوب جلوی دیگران سرزنش نمی‌کند. اگر دانش‌آموزی اشتباه کند، او را خصوصی صدا می‌زند و با آرامش تذکر می‌دهد. او می‌داند که آبروی دانش‌آموز مهم است. اما معلم بد جلوی همه تحقیر می‌کند. می‌گوید: «بچه‌ها، ببینید این چقدر بی‌سواد است!» این کار باعث می‌شود دانش‌آموز از کلاس متنفر شود و حتی از مدرسه فرار کند.

معلم خوب حق رأی می‌دهد. دانش‌آموز می‌تواند نظرش را بگوید. اگر با معلم مخالف باشد، می‌تواند با احترام بحث کند. اما معلم بد حق رأی نمی‌دهد. فقط حرف خودش را می‌زند. می‌گوید: «من معلمم، تو باید گوش کنی!» این استبداد باعث می‌شود دانش‌آموز خلاقیتش را از دست بدهد.

معلم خوب عدالت را رعایت می‌کند. با همه یکسان رفتار می‌کند. فرقی نمی‌کند دانش‌آموز قوی باشد یا ضعیف، ثروتمند باشد یا فقیر. اما معلم بد تبعیض می‌کند. بعضی دانش‌آموزان را بیشتر دوست دارد و بعضی را نادیده می‌گیرد. این کار باعث می‌شود دانش‌آموزان احساس بی‌ارزشی کنند.

معلم خوب احترام متقابل می‌آموزد. او با رفتارش به دانش‌آموز یاد می‌دهد که چگونه با دیگران با احترام رفتار کند. اما معلم بد بی‌احترامی می‌آموزد. دانش‌آموز یاد می‌گیرد که زورگویی و تحقیر عادی است.

نتیجه

در پایان می‌توانم بگویم معلم خوب احترام می‌گذارد؛ با کلمات محترمانه، خصوصی تذکر دادن، حق رأی دادن، عدالت و احترام متقابل. معلم بد تحقیر می‌کند؛ با توهین، سرزنش جلوی دیگران، استبداد و تبعیض. تفاوت این دو در رفتار است. همه ما باید قدر معلم‌های خوب را بدانیم و از رفتار معلم‌های بد درس بگیریم که چگونه نباید باشیم. اگر همه معلم‌ها مثل معلم خوب باشند، مدرسه جای امن و قشنگی می‌شود.

انشا با موضوع آرزو دارم در آینده بتوانم چنین کنم | انشاهای زیبا درباره آرزوهای آینده

معلمی که گوش می‌دهد، معلمی که فقط حرف می‌زند

مقدمه

شنیدن، هنر بزرگی است. بسیاری از آدم‌ها فقط منتظرند حرف خودشان را بزنند، اما معلم خوب واقعاً گوش می‌دهد. او به حرف‌های دانش‌آموز گوش می‌دهد، مشکلاتش را درک می‌کند و به او کمک می‌کند. اما معلم بد فقط حرف می‌زند. به حرف‌های دانش‌آموز اهمیت نمی‌دهد. همیشه فکر می‌کند حق با اوست. تفاوت بین این دو، تفاوت بین درک و بی‌توجهی است. در این انشا می‌خواهم این تفاوت را بررسی کنم.

بدنه

معلم خوب سؤال می‌پرسد. او فقط درس نمی‌دهد؛ حال دانش‌آموز را هم می‌پرسد. می‌گوید: «حالت چطور است؟»، «مشکلی داری؟»، «چیزی هست که بخواهی بگویی؟» این سؤال‌های ساده باعث می‌شود دانش‌آموز احساس کند که دیده می‌شود. اما معلم بد سؤال نمی‌پرسد. فقط درس می‌دهد و می‌رود. حتی نمی‌داند که دانش‌آموزش امروز ناراحت است یا خوشحال.

معلم خوب به حرف‌ها گوش می‌دهد. اگر دانش‌آموزی ناراحت است، او را درک می‌کند. وقت می‌گذارد و حرف‌هایش را می‌شنود. یک بار یکی از هم‌کلاسی‌هایمان مشکل خانوادگی داشت. معلم ما بعد از کلاس او را صدا زد و با او حرف زد. آن بچه بعد از آن حرف، خیلی آرام‌تر شد. اما معلم بد به حرف‌ها گوش نمی‌دهد. اگر دانش‌آموزی بگوید مشکلی دارم، می‌گوید: «مشکلت به من مربوط نیست، برو درس بخوان».

معلم خوب راه‌حل می‌دهد. اگر دانش‌آموزی مشکل درسی دارد، با حوصله توضیح می‌دهد. اگر مشکل رفتاری دارد، راهنمایی می‌کند. اما معلم بد راه‌حل نمی‌دهد. می‌گوید: «مشکل خودت است، خودت حلش کن».

معلم خوب صبور است. اگر دانش‌آموزی چند بار یک سؤال را بپرسد، با حوصله جواب می‌دهد. اما معلم بد عجول است. می‌گوید: «این را که قبلاً گفتم! حواست کجاست؟»

معلم خوب احساسات دانش‌آموز را درک می‌کند. می‌داند که دانش‌آموز هم انسان است و ممکن است خسته، ناراحت یا بی‌حوصله باشد. اما معلم بد احساسات را نادیده می‌گیرد. فکر می‌کند دانش‌آموز باید همیشه مثل یک ربات باشد.

نتیجه

در پایان می‌توانم بگویم معلم خوب گوش می‌دهد؛ سؤال می‌پرسد، به حرف‌ها گوش می‌دهد، راه‌حل می‌دهد، صبور است و احساسات را درک می‌کند. معلم بد فقط حرف می‌زند؛ سؤال نمی‌پرسد، گوش نمی‌دهد، راه‌حل نمی‌دهد، عجول است و احساسات را نادیده می‌گیرد. تفاوت این دو در شنیدن است. همه ما باید قدر معلم‌های خوب را بدانیم. اگر همه معلم‌ها مثل معلم خوب باشند، دانش‌آموزان احساس تنهایی نمی‌کنند.

معلمی که الگوست، معلمی که فقط حرف می‌زند

مقدمه

معلم فقط کسی نیست که درس بدهد. معلم یک الگو است. دانش‌آموز رفتار معلم را می‌بیند و از او یاد می‌گیرد. معلم خوب با رفتارش درس می‌دهد. اگر بگوید راست بگویید، خودش راست می‌گوید. اگر بگوید مهربان باشید، خودش مهربان است. اما معلم بد فقط حرف می‌زند. حرفش با عملش یکی نیست. می‌گوید دروغ نگویید، اما خودش دروغ می‌گوید. تفاوت بین این دو، تفاوت بین صداقت و تناقض است. در این انشا می‌خواهم این تفاوت را بررسی کنم.

بدنه

معلم خوب راست می‌گوید. اگر بگوید راست بگویید، خودش راست می‌گوید. اگر بگوید تقلب نکنید، خودش در تصحیح اوراق تقلب نمی‌کند. این صداقت باعث می‌شود دانش‌آموز به او اعتماد کند. اما معلم بد دروغ می‌گوید. می‌گوید دروغ نگویید، اما خودش به دانش‌آموزان دروغ می‌گوید. این تناقض باعث می‌شود دانش‌آموز به او بی‌اعتماد شود.

معلم خوب مهربان است. اگر بگوید مهربان باشید، خودش مهربان است. با دانش‌آموزان با محبت رفتار می‌کند. اما معلم بد بداخلاق است. می‌گوید مهربان باشید، اما خودش سر دانش‌آموزان داد می‌زند.

معلم خوب مسئولیت‌پذیر است. اگر بگوید مسئول باشید، خودش مسئول است. تکالیفش را به موقع تصحیح می‌کند. سر کلاس به موقع می‌آید. اما معلم بد بی‌مسئولیت است. تکالیف را تصحیح نمی‌کند. سر کلاس دیر می‌آید.

معلم خوب صبور است. اگر بگوید صبور باشید، خودش صبور است. اگر دانش‌آموزی نفهمد، دوباره توضیح می‌دهد. اما معلم بد عجول است. می‌گوید صبور باشید، اما خودش زود عصبانی می‌شود.

معلم خوب احترام می‌گذارد. اگر بگوید احترام بگذارید، خودش احترام می‌گذارد. اما معلم بد بی‌احترامی می‌کند. می‌گوید احترام بگذارید، اما خودش به دانش‌آموزان بی‌احترامی می‌کند.

معلم خوب عدالت را رعایت می‌کند. اگر بگوید عادل باشید، خودش عادل است. اما معلم بد تبعیض می‌کند. می‌گوید عادل باشید، اما خودش بین دانش‌آموزان تبعیض قائل می‌شود.

نتیجه

در پایان می‌توانم بگویم معلم خوب الگوست؛ راست می‌گوید، مهربان است، مسئولیت‌پذیر است، صبور است، احترام می‌گذارد و عادل است. معلم بد فقط حرف می‌زند؛ دروغ می‌گوید، بداخلاق است، بی‌مسئولیت است، عجول است، بی‌احترامی می‌کند و تبعیض قائل می‌شود. تفاوت این دو در صداقت است. همه ما باید قدر معلم‌های خوب را بدانیم. اگر همه معلم‌ها مثل معلم خوب باشند، دانش‌آموزان انسان‌های بهتری می‌شوند.